CARİDEAN VE PERAENOİD KARİDESLERİNİN GENEL BİYOLOJİSİ

Caridean karidesleri habitatları ve vücut şekilleri açısından yüksek dereceli bir çeşitliliğe sahip ilksel deniz kabuklularının bir grubudur. Carideanların pelajik ve derin deniz dibi komünitelerinde oldugu kadar tropikten yüksek enlemlere kadar giden kıyı (sahil) bitişiği habitatlarında da ekolojik önemi olan 28 familyadan oluşan bilinen 2500 üzerinde türü bulunmaktadır. Küçük bir kısım familyalar özellikle tropik ve subtropik alanlarda acı ve tatlı su habitatlarını başarılı bir şekilde istila etmişlerdir. Caridean türleri özellikle pandalus genusu üyeleri dünya karides balıkçılığının %18lik kısmını oluşturmaktadır.

Penaeoidler ;carideanlardan, morfolojik ve diğer biyolojik farklılıklardan oldugu kadar,sahip oldukları cok farklı üreme biyolojisiyle ayrılan diger bir karides grubudur. Bu grupta döllenmiş yumurta carideanlarda oldugu gibi dişi birey tarafında kuluçkada tutulmak yerine(inkübasyon) gelişimi için su içine bırakılır (yumurtlanır). Sahip oldukları tropik ve subtropik habitatlardaki sadece 5 familya ve 400e yakın tür ile bunların. Carideanlarla karşılaştırıldıklarında taksonomik ve morfolojik çeşitlilikleri düşüktür. Bununla birlikte penaeoidler özellikle penaeidae familyasının üyeleri sahip oldukları hızlı gelişebilme özelliği ve geniş populasyon büyüklükleriyle bilinirler. Bu nedenle balıkçılıktaki dünya karides üretiminin %70 lik kısmı özellikle penaeus genusu üyeleri olan penaeoid türleri tarafından hesap edilir. Genus penaeus; genusu birkaç genera ayıran Drs İsabel Perez Farfante ve brian Kensly tarafından henüz düzenlenmiştir.Türler U.S. balıkçılığının en büyük kısmını teşkil etmektedir.

TIMAR ETME (TEMİZLENME=FIRÇALANMA) MORFOLOJİSİ VE DAVRANIŞLAR

Araştırma şekillerinin en ilginç olanlarından biri de çalışma altında bir organizmaya ait bazı yapıların nasıl çalıştığını organizmaların atalarında nasıl geliştiğini belirlemektir. Kabuklularda bir yapının uyumluluk değeri hakkındaki bir hipotesi test etmek anatomi, mikroskobi, davranışsal gözlemler ve tecrübelerin bir karışımını kullanmayı gerektirir. Bu alandaki çalışmalar karideslerde antikirlilik mekanizması üzerinde merkezlendirilmiştir. Örneğin bir deniz kabuklusunun temiz kalmasına yardımcı olan davranışlar ve yapıların araştırılması gibi. Sucul çevre organik kalıntılar ve sedimentleri olusturan suda asılı partiküller sonucu olusan zayıftan kuvvetliye dogru bir bulanıklık gösterir ve bunlara bağlı kirlilik söz konusudur. Yerleşip gelişmek için toprak yüzeye ihtiyaç duyan büyük kirletici organizmaların yanı sıra bakteri , fungi , sesil protozoalar , mikroskopik algler gibi çok çeşitli mikrobial organizmalar da bulunur. Karideslerde oldugu gibi kabukluların sert ve cansız olan dış iskeletleri bu organizmalar için ihtiyaç duydukları çekici ve cazip olan yaşama yüzeyini ifade eder. Karidesin vücudunun sucul ortamdaki kir ve kirletici organizmalar tarafından kirletilmesine solungaç fonksiyonu(solunum boşaltım),olfaction(koku alma duyusu),locomotion özellikleriyle engel olunabilinir. Sucul bir organizmanın dış kısmının üzerinde oluşan yoğun kirliliğe yüzme ile engel olunabilir.

Diğer kabuklu decapod türlerinde oldugu gibi karideslerde vücutlarını fırçalamak yada tımar etmek için çok fazla zaman harcarlar. Bazı appendages tımar işlevi için özelleşmiş fırçalara ve setae kombinasyonlarına sahiptirler. Duyu ve solunum yolları her zaman bir yolla temizletilir. Özellikle caridean ve stenopodid karidesleri kuluçkadaki embriyolarını büyük titizlikle temiz tutarlar. Aşağıda verilmiş olan şekil temizlenme davranışlarıyla meşgul olan bir karidese aittir. Canlı sahip olduğu fırça gibi bazı yapıları kullanarak vücudunu temizler.

 

 

  

 

 CARİDEAN KARİDESLERİNDE HERMAFRODİTİZM VE EŞEY DEĞİŞİMLERİ

Caridean karideslerinin büyük çoğunluğu ayrı eşeyli olmasına rağmen orta dereceli bir kısmı; bireyin öncelikle tek eşeyli olduğu ve hayatının ilerleyen birtakım safhalarında diğer eşeye dönüştüğü "bireysel hermafrodiktirler". Bireyler öncelikle erkek tirler ve sonra dişiye dönüşürler(protandry). Bu konuda birkaç çeşitlilik vardır. Tropikal deniz çimi çayırlarından Thor manningi üzerinde yapılan çalışmalarda Smithsonian Enstitüsünden Dr. F.A. Chace tarafından erken gözlemlerle uyarıldı ve protandryı bir dönüşüm ile gösterdi. Bu türlerde populasyonun yarısı ilkin erkek sonran da dişi olan protandrik, diğer yarısı da bireyleri eşey değiştirmeyen ve hermafrodit dişilerin sahip olduğu büyüklüğe kadar gelişemeyen ilksel erkeklerdir. Bundan başka bu erkekler hermafroditlerin erkek eşey aşamasında sahip olmadıkları kavrayıcı bacaklara ve büyümüş erkek genitaliasına sahip super erkeklerdir. Süper erkeklerin üstün nitelikli bir çiftleşme yeteneğine sahip oldukları ve böylece diğer protandrik türlerin ilksel erkeklerinin doğal seleksiyonda elemine olmamaları henüz test edilmemiş bir hipotezdir. İlginçtir ki benzer deniz çimi habitatlarından Thor a ait 2 başka türün tamamiyle protandrik olmadığı , bize sistem anlayışının ne dereceli eksik bilgilere sahip olduğunu gösterir.

Son bir heyecan verici keşif Lysmata genusuna dahil karideslerde eşzamanlı hermafroditizmdir.mexico körfezindeki kırmızı temizlikçi karides Lysmata wurdemanni de bireyler hayata erkek olarak başlar ve protandrik türlerde olduğu gibi birçok birey artan yaş ve büyüyen boyutları ile dişiye dönüşürler. Bununla beraber bu dişiler sahip oldukları erkek üreme kanalları ve sperm üreten tetislerini yitirmezler. Gözlemler bu dişilerin kuluçkadaki embriyolarını taşırlarken bile diğer bir bireyle tıpkı bir erkek gibi çiftleşebildiğini ve bu çiftleşme sonucu yeni bir yavru yumurtlamaya hazır diğer bireyi dölleyebildiğini göstermektedir.Bu seksüel sistemin nasıl evrimleştiğini belirlemek için ata-torun ilşkilerinin olduğu kadar Lysmata türlerindeki sosyal ve çiftleşme sistemleri üzerinde de çalışmak gerekir.

ÇİFTLEŞME DAVRANIŞLARI VE SEKSÜEL STRATEJİLER

Erkek ve dşi bireylerin bibirlerini bulma yolları , kurlaşmaları ve çiftleşmelerinde gözlemlenen hatırı sayılır varyasyonlar farklı habitat , şekil ve boyut varyasyonlarına sahip olan karides türleri için şaşırtıcı karşılanmamalıdır. Başarılı bir çiftleşmeyi temin etmek için evrimleşmiş davranışsal , morfolojik ve ekolojik adaptasyonlar takımı evrimsel biyologlarca çiftleşme stratejileri olarak bilinir. Bazı karides türlerinde büyük pençe tırnağına sahip ve agresif olan erkekler ya dişilerle aynı yada dişilerden biraz daha büyüktür. Erkekler tüy dökmeden önce dişileri bulur ve onları diğer erkeklere karşı savunurlar böylece dişileri dölleyecekleri kesinleşir.

Bununla beraber diğer birçok türde erkekler küçük(bu durum onların yırtıcılardan kolayca saklanmalarına izin verir) ve özellikle agresif değillerdir. Dişiler daha büyüktür(daha büyük bir dişi daha fazla yumurta üretir).

Üzerinde çalışılan iki türden birincisi Sicyonia dorsalis(bir penaeoid) ve ikincisi Palaemonetes pugio(bir caridean) dur. Yapılan gözlemler bu türlerde dişiyi tanımayan ve korumayan erkeklerin sonunda tüylerini dökerek çiftleşmeye hazır duruma geldiklerini gösterdi. Tercihen sahip oldukları strateji henüz tüy dökmüş seksüel alıcı dişiyi karşılama şansını arttırarak sosyal yönden aktif olmaktır. Bir tanesi karşılandığında tanıma ve çiftleşme saniyeler içerisinde meydana gelir ve çiftleşme partnerleri çabucak ayrılırlar. Buna çiftleşme stratejisinin çeşidi, pure search veya scramble competition denilir. Gelişimine yada dişinin korunumuna çok fazla enerji yatırımı yapmak zorunda değildir. P. pugioda daha aktif bir araştırma seyiri için erkeklerin yakınında uyarıcı bir pheromon dişinin çiftleşme moltundan bir saat önce kadar serbest bırakılır.

Çiftleşme sistemlerini anlamak için türlerin temel üreme biyolojisini anlamak gereklidir. Çiftleşme sistemi üzerinde ki tecrübeler kadar ilgi çekici ve denemeye değer olan bu çalışma çeşitli türlerdeki attractants,gerçek çiftleşme mekanizması, yumurtlama , molting, çiftleşme arasındaki ilişkiyi açığa çıkartır.

ÜREME MODELLERİNDE ENLEMSEL VARYASYONLAR

Biyolojik çalışmaların bir amacı doğada gözlemlenen modellerin açıklanmasında kullanılabilen organizmalar hakkındaki generalizasyonların bulunmasıdır. Bu generalizasyonlar aynı zamanda, organizmaların özel çevresel koşullar altında şuanda ve gelecekte ne tür tepkiler vereceklerini önceden bildirmeye yardımcı olur.Bu çalışmada karideslerin üremesinde üremenin geçici örneklerini tanımlamak ve bu gibi örneklere sebep olan faktörleri belirlemekle uğraşmaktayız. Özelliklede üremenin mevsimsel olup olmadığı? Üremenin bütün yıl boyunca devamlı olarak mı yada sadece yılın özel bir periyodunda yani mevsimsel olarak mı meydana geldiği sorularına yanıt arayacağız. Caridean karideslerinin tropikal türlerinin devamlılık gösteren bir üremeye sahip olduğu gözlemlenmiştir. Deniz otu karideslerinden olan genus Thor üyelerinin tropiklerde yaşayan türleri baştan başa tüm bir yıl boyunca sürekli üreme modeli gösterirlerken yine bu genusa ait olan ancak tropik türlere oranla daha yüksek enlemlerde yaşayan diğer türler mevsimlik üreme modeli gösterirler.

Benzer olarak penaeoid karideslerinin genus Sicyonia ya ait türleri arasında yapılan kıyaslama bize tropik türlerin devamlılık göstererek ürediklerini, subtropikal türlerin uzunca ancak mevsimlik olarak ürediklerini, düşük ısılı(cool temperated) türlerinse üremelerinin sınırlandığını hatta yıl boyunca diğer türlere oranla çok daha kısıtlı bir üreme periyodu sergilediklerini gösterir. Subtropikal Mexico körfezi penaeoidlerinden Rimapaeneus similis ve R. constrictus türleri bir derceye kadar daha uzun ancak hala mevsimlik üreme modeli gösterirler.

Anlatılan tüm bu tanımlamalar başlı başına bir yıl boyunca çevreden toplanmış olan karides örneklerine bağlı olarak yazılmıştır. Ölçümler karideslerin üreme karakteristiklerinden alınır;özelliklede dişi olanlarından(ovaryum gelişim derecesi, embriyolarının varlığı ve varolanların gelişim dereceleri)

 

Gelişimlerine sebep olan çevresel faktörlerin(selektif baskılar) üreme modelleriyle olan ilgileri açıklanmaya çalışılmıştır. Çevredeki yırtıcılık baskısının şiddetini ve larval besin malzemelerinin yapımının mevsimselliğini içerir. Bazen üreme modellerini tanımlamak gerçekten zor bir iştir.

SPERM TRANSFERİ VE DÖLLEME MEKANİZMALARI

Spermin dişiye nasıl transfer edildidiği ve yumurtlama olayı gerçekleşene kadar burada nasıl depo edildiğine dair bilgiler uygulamalı temel bir araştırmanın ilgi alanına girer. Karides akuakültüründe spermatofor transferinin anlaşılması selektif üremede yapay döllenme tekniklerinin gelişimi için kullanışlıdır. Çiftleşme stratejileri üzerine yapılan temel araştırmada sorular şöyle sorulmuştur: birden fazla erkek bir dişiyi dölleyebilir mi,çok babalıklıkta ve tekli yumurtlamada elde edilecek sonuç?, erkekler dölledikleri yada dölleyecekleri dişinin diğer erkekler tarafından döllenmesini önlemeye yönelik adaptasyona sahipler mi?(babalık garantisi hileleri,örneğin çiftleşme tıkaçları gibi)

Caridean karideslerinde erkeklerin pleopodlarında beliren küçük prosesler sperm transferinde önemlidir. Penaeodid türlerinin erkekleri petasma adı verilen çok kompleks yapılı bir genitaliaya sahiptirler. Bu bir dişi uyarma aleti , sperm transfer aleti veya her ikisi birden olabilir mi? Sorusu akıllara gelir.

Penaeoid karideslerde ki sperm depolama yapıları hakkındaki çalışma Rimapenaeus similis gibi bazı türlerde cinsel birleşmede erkeğin bir sperm tıkaçı bıraktığını ve bu yapının dişideki sperm depolama yapısını tıkayarak diğer erkek bireylerden gelecek spermlerin ilk erkek bireyin dişiye bıraktığı spermlerin yerini alamayacaklarını ve bunun sonucu dişinin gelecek birkaç yumurtlama evresi için bu ilk erkek bireyin spermleri tarafından dölleneceğini ortaya koymuştur. Bunu ayrıntılı olarak aşağıdaki resimlerden de görmek mümkündür.

U.S. in güneydogu sahillerinde ve Mexico körfezinde bulunan ve ticari önem taşıyan kahverengi karides ,Farfantepaeneus az tecus türünde erkek birey deniz suyuyla temas ettiğinde şişkinleşen madde içeren bir spermatofor bırakır. Bu madde daha sonrada spermlerin depo edildiği orta spermatekaya girişi kaplayan dişinin iki genital plağı arasında katı bir tıkaç oluşturmak için sertleşir. Birdahaki molt sonrasına kadar hiçbir başka erkek bu dişiyi dölleyemez. Sperm tıkaçları babalığı garantileme hilesidir.("paternity assurance device")

Bununla birlikte kaya karideslerinde "Sicyonia dorsalis" sperm tıkacının eksik bir kısmı iki yada daha fazla erkek bireyin babalık üzerine potansiyel etki gücü ve dölün genetik çeşitliliğiyle spermlerini dişinin spermatekasına bırakmasına izin verir. Sperm depolama yapısı üzerine yapılan bu araştırma penaeoid karideslerinin gelişim tarihlerinin anlaşılmasına katkıda bulunur.

 

 

DENİZOTU ÇAYIRLARININ FAUNASI

Deniz otu çayırları deniz çevresinde ekolojik önemi olan habitatlardır. Deniz otları ve bunlarla birleşmiş mikro algler çok üreticidir. Böylelikle deniz otlarının geniş yassı yapraklarını ve rhizomlarını kendileri için harika bir koruyucu kap olarak gören balıklar ve küçük omurgasızlar için bir çok besin seçeneği mevcuttur. Sonuç olarak bu yaratıkların zenginlikleri daha büyük organizmalar için özelliklede iyi besin alanları arayışında olan balıklar için oldukça yüksek ve çekicidir. Deniz otu çayırları ticari önemi olan karideslerin genç evreleri için önemli fidanlık alanlar olarak iş görürler. Ayrıca yetişkin balıklar için de önemli beslenme alanlarını oluştururlar.

Örneğin gün boyu ve sonrasında yani geceleyin yapılan gözlemler şunu ispatlamıştır ki karidesler ve hermit yengeçleri aktivitelerini geceleri gerçekleştirmektedir("nocturnal=gececi canlılar"). Birçok karides türü aktivitelerinde(beslenme ,çiftleşme vb.) geceleri daha bol toplayıcıdırlar. Gün ışığının var olduğu saatler boyunca bazı türler kazıyarak dibe ilerlerler ve deniz otu yapraklarına daha sıkı tutunurlar bu yapraklar onların daha az görünmelerini sağladığından balıkçı ağları tarafından toplanmalarını engelleyerek onları korumuş olur. Bu canlılarda gece aktiviteleri gündüz aktif olan yırtıcı balıkların kendilerini görüp avlanmalarını azaltmak için geliştirilmiştir.

 Ray Bauer research

RENKLİLİK VE KAMUFLAJ

Yaygın bir tidepool karidesi olan California La Jollada bulunan Heptacarpus sitchensis. Bazıları parlak beyaz puanlara sahip olan, bazıları pembe rengiyle lekelenmiş, bazı bireyleriyse temel olarak parlak klorofil yeşili olan ve herbiri aynı türe mensup üyelere rastlamak mümkündür. Yani türlerin sahip olduğu farklı renk şekilleri vardır.

  

 

Kamuflaj örneklerini incelediğimizde çok çeşitli ve şaşırtıcı kamuflaj örneklerinin meydana geldiğini görmemiz mümkündür. Ayırıcı renklerin bütün şekilleri karideslerin dış şekilleri üzerinde yarattıkları çubuksu ve çizgisel görünümle ve yine hayvanın dönüşebildiği renk seçenekleriyle kısa sürede kendini kamufle edebilmesi mümkündür. Tüm bu seçenekler karidesin diğer canlılar tarafından fark edilmesini ve buna bağlı olarak tanınmasını zorlaştırır. Ayırıcı renk özellikleriyle kamuflaj görme yeteneğiyle avlanan yırtıcılara karşı sahip olunan bir savunma yöntemidir. Renkler kromatofor denilen farklı çeşitlerdeki renk hücrelerinde bulunan pigmentler tarafından oluşturulur. Renk örnekleri genç evrelerde ve küçük erkek bireylerde zayıf olarak bulunur ve bunlara transparanlık özelliği kazandırır. Yani bunları şeffaflaştırarak görünmeze çevirir. Böylelikle görme ile avlanan yırtıcalara karşı bu özellikleri sayesinde görünmez olurlar. Ancak bu durum büyük bireylerde işe yaramaz özelliklede dişilerde iç organlar ve sahip oldukları embriyolar transparanlık hilesi özeliklerini ortadan kaldırır. Ve bu nedenle bu bireylerde kamuflaj renk modelleri ortaya çıkar.

 

Karidesler renkliliklerini geceleri tutmazlar. Aşağıdaki fotoğraflarda H. sirchensis türünün yeşil renk formunu görmekteyiz hemen solundaki fotoğraf ise bu karidesin karanlıkta geçirdiği birkaç saat içinde çekilmiş bir fotoğrafıdır. Görüldüğü üzere karides yeşil rengini korumamaktadır. Sağdaki fotoğraf is günün aydınlanmasından sadece 15 dakika sonra çekilmiş olmasına rağmen gün ışığını gören karides yeşil rengine dönüşmeye çoktan başlamıştır. Kramotoforlardaki pigmentlerine konsantrasyonuna bağlı olarak rengin gece nasıl büyük ölçüde kaybedildiğine dikkat edelim! Pigmentler ışığın varlığında tekrar hızlı bir şekilde dağılım gösterirler. Geceleri renklerinin büyük kısmını kaybeden ancak bu olay sonucun da ince mavimsi bir tona sahip olan karideslerin gece renkliliğinin adaptasyon değeri hala keşfedilmektedir. Bir hipoteze göre pigmentlerin dağılımlarında enerjiye ihtiyaç duydukları bu nedenle gece renklerini kaybeden karideslerin bu şekilde gerekli enerjiyi topladıkları öne sürülmüştür. Renk değişimi için ortaya konmuş bir başka hipoteze göreyse gecesel transparanlık gölgesel gizliliğin bir şekli olup karidesi daha az belirgin kıldığı için geceye ait parlak bir gökyüzünün olması transparanlasmış karidesin , görme duyusuyla avlanan bir yırtıcıdan rahatlıkla korunmasını sağlayacaktır.

Ray Bauer research

KARİDESLERİN BİYOLOJİSİ

Anatomik Yapıları:

İkinci karınsal segment tabakası önündeki ve arkasındaki segmentlerin üstüne binmiştir bu özellikleriyle Caridean karideslerini diğer karideslerden ayırmak mümkündür. Karidesler uzun kaslı kuyruğa sahiptirler.Ayrıca genellikle birincisi ikincisinden daha kuvvetli olan bir çift nipperları vardır. Nipperların boyutları türlere göre çeşitlilik gösterir. Bazı karidesler kıskaçlara sahiptirler. Carapaceler genellikle uzunlukları ve şekilleriyle türlerin belirlenmesine yardımcı olan bir rostrum taşırlar. Uzun antenin üzerinde ve rostrumun herbir bölümünde hareketli saplar üzerinde gözler bulunur. Gövde; bir çift ürepodun ve yassı telsonun pervanesel birleşimi sonucu oluşan bir kuyruk ile sonlanır.

Üremeleri:

Dişinin tüy dökümü sonrasında vücudu yumuşakken erkek dişiyle çiftleşir. Dişiyi döndürerek arkadan kavrayıp kaldıran erkek birey spermatoforlarını yada sperm kselerinin dişinin genital boru açıklığına yaklaştırır. Sperm keseleri son bacakların başlangıç noktasında ki bir çift delikten dökülür ve yumurtalar üçüncü bacak üzerindeki deliklerden dökülür. Dişi 24 saat içinde spermatoforlar tarafından döllenmiş olan yumurtaları serbes bırakarak yumurtlar. Dişi bireyler döllenmiş yumurtalarını pleopodlarında ki tüyler üzerine yapışmış olan karın altında lokalize olmuş bir yavru odacığında tutarlar. Kuluçka süresince yumurtalar dişiye bağlı kalırlar. Gelişen yumurtalar çatlayarak dişi tarafından serbest bırakılan zoeae ortaya çıkar. Zoeae hayatını plankton olarak geçirir. Daha sonra larval gelişiminin çeşitli evrelerini geçirdiği büyümesi sırasında tüy dökümü söz konusudur. Sonuç olarak son larval tüy dökümü sonrasında bir karides olarak deniz dibine yerleşir.

Dağılımları:

Dünya çapında yaklaşık 1000 tane türe sahip 30'a yakın karides familyası bulunmaktadır. Çoğunluğunu dibe yakın olan veya orta su seviyesinde planktonlarla birlikte yüzen denizel formlar oluşturur.

Bazı Karides Örnekleri:

1. Küçük Karides (Hippolyte caradina):

Sistematik: Caridea Familya:Hippolytidae

Belirgin Özellikleri: Carapace in ön kısmından dışarı çıkan altında ve üstünde dişler bulunan rostrum benzeri bir iğneleri vardır. Cheliped çifti diğer bacaklardan daha kısadır. Sırtında kısa tüylerden oluşan püsküller ve karın bölgesinde güçlü bir kavisi bulunan maksimum 12 mm uzunlukta renkli bir vücuda sahirtirler.

Habitat ve Dağılımları: Güney Avusturalyada 80 m derinliğe kadar olan kısımda algler ve denizotları arasında yaşar.

Genel Biyolojisi:Bütün Caridean türlerinde olduğu gibi dişi bireyler yumurtalarını karınlarının altında taşırlar.

2. Yeşil Çıngıraklı Karides (Alpheus euphrosyne):

Sistematik: Caridea Familya: Alpheidae

Belirgin Özellikleri: Çıngıraklı karideslerin bu türü kısa parmaklı güçlü bir birincil chelipede sahiptirler. Gözlerin çevresinde carpace ın anten kısmından oluşmuş başlık benzeri bir yapıya ve 65 mm uzunluğunda parlak yeşil bir vücuda sahiptirler.

Habitat ve Dağılımları: Sığ çamur alanlarında denizotlarıyla birlikte yaşar. Avusturalyanın güney kesiminin bütününde yayılış gösterirler.

Genel Biyolojileri:Genellikle bir kayalık zeminde korunaklı olan çamuru(kumu) derinliği 30 cmyi bulacak şekilde kazarak bazen bir çiftle genellikle de yalnız burada yaşarlar. Geceleri ortaya çıkarak beslenme gereksinimlerini karşılarlar. Büyük olan pençelerinde ki parmaklarını yüksek bir çıngırak sesi yapmakta kullanırlar. Gelgit düşük olduğunda kumda yürürlerken çıkardıkları bu ses rahatlıkla duyulabilir.

 

3. Rad-Handed Karides (Palaemon Serenus):

Sistematik: Caridea Familya: Palaemonidae
Belirgin Özellikleri: Cam gibi berrak ve ikinci uzun chelipedinin bilekleri karşılıklı kırmızı çizgilidir. Karındaki 4. ve 5. segmentler arasında keskin bir kavise sahip olan vücut 60 mm uzunluğundadır.

Habitat ve Dağılımları: Güney doğu Avusturalyanın kayalık kesimlerinde yaygındır.

Genel Biyolojileri: Kayalar üzerinde karşıdan karşıya hareket eden bir çift kırmızı ve diğer bir çift siyah nokta olarak görülür. Bunlar chelipedleri üzerindeki kırmızı çizgiler ve gözleridir vücudun geriye kalanı transparan özelliktedir. Bu tür ölü balıkları ve kabukluların temizliğinde görevli çöpçü bir türdür.Rahatsız edildiklerinde çabukça kayalıksı barınaklarına geri çekilirler.

4. Fat-Handed Çıngıraklı Karides(Synalpheus tumidomanus):

Sistematik: Caridea Familya: Alpheidae

Belirgin Özellikleri: Küçük parmaklarla biten namlu şekilli bir chelipedleri ve uzunluğu 25 mm olan parlak yeşil küçük bir vücutları vardır.

Habitat Ve Dağılımları: Avustralyanın 60 m derinliğe kadar olan kısmında büyük alg,mercan ve süngerlerin enkazlarında yaşarlar.

Genel Biyolojisi: Sersemletici bir çıngırak sesi çıkarma özelliğine sahiptirler.

 

5. Yabaniot Karidesi (Hippolyte australiensis):

Sistematik: Caridea Familya: Hippolytidae

Belirgin Özellikleri: Carapace nin önünden çıkmış sadece alt kısmı çeltikli olan rostrum benzeri geniş şekilli bir ot yaprağına benzer keskin görünümü yapıya sahipler.

Habitat ve Dağılımları: Tüm güney Avusturalya'da alçak interdital zondaki havuz kısmında alglerle veya 100 mden daha fazla derinliklerde bulunurlar.

Genel Biyolojisi: Hangi alg üzerinde yaşıyorlarsa onun rengini alırlar bu renkler arasında kırmızı ve yeşil renk en populer olan alternatiflerdendir. Genellikle bacaklarını kullanarak yürüyen bu karidesler tahlikenin var olduğu acil durumlarda güçlü kaslı karınları ve kuyruklarını kullanarak sürünme yöntemiyle tehlikeden çabucak kurtulabilirler.

          

                                                               Şekil-Karides Türleri

 

 KARİDESLER(NATANTİA)

 

Kaynaklar:           Ray Bauer Researches (Caridean&Panaeoid shrimps)

                   www.equariumsonline.com photo gallery

                   www.australiancarideans.com photo-info zone

                   www.google.com araştırma

 

Buket Meriç

04-01-4466